Friday, January 31, 2014

வறுமையின் நிறம் கருப்பு

இது  
மனிதன் முதலில் 
ஜனித்த கண்டம் 
இங்கே உயிர் வாழ்வது 
ஒவ்வோர் நொடியும் கண்டம் ..

கண்ணீரும் இல்லை எங்கள்
அழுகைக்கு ..
புன்னகை இல்லை எங்கள்
சிரிப்பிற்கு ..
 
உயிரோடு எங்கள் உடல் அழுகுகிறது ..
உயிரும் அதை கண்டு அழுகிறது ..
 
ஈக்களும் 
புழுக்களும் என்னை மொய்க்க ..
கடவுளும் 
மனிதனும் இங்கே பொய்க்க ..
 
வறுமை என்ற வார்த்தை போதாது 
எங்கள் துயரம் சொல்ல ..
பசி வந்து எங்களை தின்று 
போகிறது நிதமும் மெல்ல மெல்ல ..

அழுகை எங்கள் 
தாய் மொழி ...
நாங்கள்  இக்கண்டத்தின் 
தேசிய விலங்கு ...

உணவு தினசரி 
எங்கள் கனவு ..

இது  
மனிதன் முதலில் 
ஜனித்த கண்டம் 
இங்கே உயிர் வாழ்வது 
ஒவ்வோர் நொடியும் கண்டம் ...

1 comment:

திண்டுக்கல் தனபாலன் said...

கடவுளும்
மனிதனும் இங்கே பொய்க்க...

உண்மை...