Saturday, April 7, 2012

ஒவ்வொரு நாளும் மறந்து போகிறேன்



ஒவ்வொரு நாளும் மறந்து போகிறேன்
வானின் நட்சத்திரங்களை பார்க்க ...

ஒவ்வொரு நாளும் மறந்து போகிறேன்
என் வீட்டு பூந்தொட்டியில் பூக்கும்
ரோஜா செடியை ரசிக்க
அதன் வாசனையை நுகர ..

ஒவ்வொரு நாளும் மறந்து போகிறேன்
பேருந்தில் எனது எதிரே,
தன் தாய் தோள் மீது படுத்துக்கொண்டு
என்னை பார்த்து சிரிக்கும் குழந்தையை ரசிக்க ..

ஒவ்வொரு நாளும் மறந்து போகிறேன்
இரவில் ஜன்னல் வழி நிலவை ரசிக்க ..
ஒவ்வொரு நாளும் மறந்து போகிறேன்
இரவின் தனிமையை உடன் பகிர்ந்துகொள்ள ..

ஒவ்வொரு நாளும் மறந்து போகிறேன்
என் தாயின் மடிமீது சில நொடிகள் உறங்க ..

ஒவ்வொரு மாதமும் மறந்து போகிறேன்
பவுர்ணமி முழு நிலவை ரசிக்க ...

ஒவ்வொரு மழைக்காலமும் மறந்து போகிறேன்
மலையில் நினைய ...

ஒவ்வொரு மாலையும் மறந்து போகிறேன்
சில்லென வீசும் மாலைகாற்றை உணர ...

ஒவ்வொரு நிமிடமும் மறந்து போகிறேன்
கைபேசியோடு உறவாடி மனிதர்களோடு உறவாட ..

ஒவ்வொரு நொடியும் மறந்து போகிறேன்
பணத்தினை நினைத்து வாழ்கையை நினைக்க ...

ஒவ்வொரு நாளும் வெறுத்தும் கொள்கிறேன்
என்ன வாழ்கை இது வென ?

2 comments:

விமலன் said...

வந்து போவதுதானே வெறுப்புகள்,நிலையானதல்லவே/வாழ்க்கை என்றும் நிலையானது.மறத்தலும் வெறுப்புமாக இருக்கிற நம்மை தன் தோள்மீது,மார் மீது ம் தூக்கி தாங்கி தக்க வைத்துக்கொள்கிறதுதானே?அன்டஹ் வகைல் வாழ்த்துவோம் வாழ்க்கையை/

ஹேமா said...

அவசர உலகத்து ஓட்டத்தில் சில சமயங்களில் பாசங்களும் தள்ளிவிட எங்களை நாங்களே மறந்திவிடுகிறோமே.