Saturday, March 17, 2012

இமைக்க மறந்த விழிகள் ...!



அந்த காட்சி ,
கடந்து போன ஒரு நொடியில்
என் இமை பிடித்து நிறுத்தி விட்டது ..
பதியம் போட்ட நெல்மணியாய்
நெஞ்சில் பதிந்து விட்டது ..

அந்த அழகை
என்ன வென்று சொல்ல ...
அழகுக்கு உவமை சொல்லும்
அழகு அது ..
எந்த கல் நெஞ்சும்
அதை கண்டால்
இலகும் அதில் ..

என் விழிக்குள் இருக்கும்
கருமணிகளும் சிறு குழந்தையென
துள்ளி விளையாடியது
அந்த அழகை ரசிக்கையில் ...

கருப்பு கல் பதிந்த வெள்ளி
மோதிரமாய் கண்கள் ..!
பூவின் புன்முறுவலாய்
மெல்லிய சிர்ரிப்பு ...!
காற்றின் சொல்கேட்க்கும்
பூவாய் தலை யாட்டு ..!
கோபம் காட்டி சிவக்கும்
அழகிய மூக்கு ..!
பூச்சூடும் பூவாய்
அவள் அணிந்த பூ ..!
காற்றில் ஓவியம்
வரையும் அழகிய விரல்கள் ...!
சிரிப்பாய் இசைத்து வரும்
காம்போதி ராகம் ..!

இப்படி
இமைக்க மறந்த விழிகள்
அனைத்தையும் மறந்தன
அந்த குழந்தையின் புன்சிரிப்பை
ரசிக்கையில் ...!

Wednesday, March 14, 2012

இரத்த உறவுகளுக்கு வேண்டுகோள் ...!

குற்றம் யார் செய்தாலும்
தண்டனை உண்டா ?
இல்லை அரசியல் என்று வந்து விட்டால்
குற்றத்தின் தண்டனைக்கு தான் தண்டனையா ?




உன் கண் முன்னே
உன் உறவுகளை இழந்து இருக்கிறாயா ?
எங்கள் வலி தெரியும் ...
செல்லடி பட்டு வெந்து போய்
கை கால்கள் இழந்து இருக்கிறாயா ?
எங்கள் ரணம் புரியும் ...
அடிப்பட்டு மருத்துவமனையில் இருக்கையில்
குண்டு மழை பொழிந்திருக்கிறதா ?
உந்தன் மனமும் வலியில் அழும் ...
பிஞ்சு பிள்ளை பசியால்
பல நாள் அழுது இருகிறதா ?
உன் கல் மனமும் கரையும் ...
சிறு பிள்ளை நெற்றி பொட்டில்
துப்பாக்கி வைத்து கொல்ல பட்டிருக்கிறதா ?
பெண்களின் கொடுமைகளை
வார்த்தைகளில் வடிக்கையில்
எழுத்துகளும் கண்ணீர் சிந்துகின்றது ...

மனித நேயம் அற்ற
இத்தனை செயல்களும்
புத்தன் செய்ய சொல்ல வில்லை ...
அத்தனையும் புத்த தேசத்தில் நடந்தது ...
அத்தனை இரத்த உறவுகளுக்கும் ,
கை எட்டும் தூரம் இருந்தும்
இரதம் சிந்துவதை கண்டு
கை பிசைந்து கிடந்தது ...

இனியும்
எங்கள் கண்ணீரை
நீங்கள் துடைக்க வேண்டாம் ...
எங்கள் கண்ணீரை துடைக்க வரும் மற்ற கரங்களையும்
நீங்கள் உடைக்க வேண்டாம்...!


Sunday, March 11, 2012

அமைதியை தேடும் யுத்தங்கள் ..



உலகில் யுத்தங்கள் யாவும்
அமைதியை நோக்கி தான் நடக்கிறதாம் ..
ஆனால் ,
அந்த அமைதி கல்லறையில் தான் கிடைகிறது ..!

Friday, March 9, 2012

நான் எழுதும் கவிதை உனக்கு புரியாது ...!

நான் எழுதும் கவிதை
நிச்சயம்
உனக்கு புரியாது ...

என் மனக்கண்ணாடியை
நீ அணிந்து பார்த்தாலும்
உனக்கு தெரியாது ...




என்
மனக்காட்சிகள்
எனக்கே சரியாக
தெரியாத நிலையில்
அதை படம் பிடித்து
கவிதையாய் படைக்கையில்
உனக்கு மட்டும் தெரியுமா ?
எனது கவிதை புரியுமா ?

உனக்கு
என் கவிதை புரியாததால்
நான்
வருத்தப்பட முடியாது ...

என் வருத்தங்களை
கவிதையாய் படைக்கையில்
அதுவும் பிறர்க்கு புரியவில்லையென
அதற்கும் வருத்தப்பட மாட்டேன் ...

என் சிந்தையில்
சிந்தியவைகளை
எழுத்துக்களாய் கோர்த்து
நினைவுகளை வார்த்து
உணர்ச்சிகளை சேர்த்து
கவிதை தூரலாய் தூவுகிறேன் ...

அந்த தூறலில்
நனைவது
உனக்கு பிடிக்கவில்லை என்பதால்
எனது கவிதை தூறல் நின்று விடாது ...

என்ன செய்வது ,
உடையும் நிலையில் இருக்கும்
அணையின் மீது பெய்யும்
கார்கால மேகமாக
சில நேரம்
எனது கவிதை...

மீண்டும் சொல்கிறேன்
நான் எழுதும் கவிதை
நிச்சயம்
உனக்கு புரியாது ...