Friday, February 24, 2012

வேண்டும்..!வேண்டாம்...!


தூங்காத இரவுகள் வேண்டும்
விடியாத இரவுகள் வேண்டாம்
களையாத கனவுகள் வேண்டும்
மாறாத கனவுகள் வேண்டாம்

உதிராத பூக்கள் வேண்டும்
வாசமில்லா பூக்கள் வேண்டாம்
சாய்க்காத புயல் வேண்டும்
வீசாத தென்றல் வேண்டாம்

களையாத மேகம் வேண்டும்
தூராத மேகம் வேண்டாம்
தாலாட்டும் பாடல் வேண்டும்
செவி பேய்க்கும் பாடல் வேண்டாம்

கருணை கொண்ட கண்கள் வேண்டும்
கலங்கும் கண்கள் வேண்டாம்
ஆறுதல் தரும் வார்த்தை வேண்டும்
காயம் தரும் வார்த்தை வேண்டாம்

நிழல் தரும் மரமாக மனது வேண்டும்
மரம் உதிரும் சருகாக மனம் வேண்டாம்
விடையாக வாழ்க்கை வேண்டும்
புதிராக வாழ்க்கை வேண்டாம்

பிறரை நேசிக்கும் பக்தி வேண்டும்
தன்னை மறக்கும் பக்தி வேண்டாம்
மனிதர்களாக மனிதர்கள் வேண்டும்
பொய்யாக மனிதர்கள் வேண்டாம்

மாசற்ற அன்பு வேண்டும்
பற்றற்ற அன்பு வேண்டாம்
நினையாத நினைவுகள் வேண்டும்
வலியாக நினைவுகள் வேண்டாம்

பிரியாத உறவுகள் வேண்டும்
உயிரற்ற உறவுகள் வேண்டாம்
வேண்டாதவையும் சில நேரம் வேண்டும்
வேண்டுபவையும் சில நேரம் வேண்டாம்



------------------------------------------------------------------------------------------------
நண்பர்களே நிறையோ குறையோ கருத்துக்களை பகிர்ந்துவிட்டுச் செல்லுங்கள்.

Saturday, February 18, 2012

சத்தமாகி போன வார்த்தைகள் ...!

அர்த்தமுள்ள
சில வார்த்தைகள்
சில நேரம்
மோசமான
சத்தமாகி போகிறது ..



மாறிப்போன நேரம்
மனதில்
கடப்பாறையாக
முட்டியது அந்த
சத்தம் ..

உண்மையில்
முட்டியது
அந்த சத்தத்தின்
அர்த்தம் ...

அது
வார்த்தை தான்
இலக்கணப்படி ..

அந்த வார்த்தையின்
இடம்
பொருள்
ஏவல்
அது
விளைந்த
இடத்தினால் என்னவோ
என் மனதிலோ
அது இடியென
விழுந்த
சத்தம் ...

மனதின்
வெறுப்பிற்கும்
உறவின்
பிரிவிற்கும்
இத்தகைய சத்தங்கள்
ஆரம்பம் ஆகி போகிறது ...

மனதின்
தாகத்தில்
மூளையும்
இயக்கமின்றி
நின்று போனது
சில நிமிடம் ..
உடலும்
உடன்
உறைந்து போனது ..

நரகமும்
அந்த சத்தத்தின் மூலம்
என் அருகே
பூமி வந்து
சேர்ந்தது ..

அன்பு காட்டியதற்கு
பரிசாக வந்தது ,
சம்பளமாக வந்தது
அந்த சத்தம் ..

அப்போது
செவியும் கேட்டது
மனிதன் தேவைக்கு செய்த
வாயின் வேலைக்கு
எனக்கு
தண்டனையா ? என ..

நான் வார்த்தைகள்
போடும் குப்பை
தொட்டியா என ..

மனம் அதற்கு
சொன்னது
உன்னில் பட்டது
என்னை தான் சுட்டது ..

உனது குப்பைகள்
அசுத்தபடுத்துவது
என்னைத்தான் என ..

இந்த
சத்தத்தின் அளவு
முக்கியமில்லை ..
அதன் விளைவு தான் முக்கியம் என ..

அந்த
சத்தத்தின்
அதிர்வுகள்
நினைவாகி போய்
சுவடாகி
மனதில்
பதிவாகி போனது ..


பதிவாகி போன
பின்னர் ,
ஒவ்வொரு முறை
அந்த வார்த்தையை
கேட்கும் பொழுதும்
அது கொடூரமான
சத்தமாகவே
மனதில் முட்டுகிறது ...